

معماری جنون
پیکره پیچیده و در هم تنیده و متنوعی از اندیشه ها ، آرا و نظریاتی است که دو شخص به نامهای فرانك –ا –گری و دنیل لیبسكیند سر درمداران آن به شمار می آیند .
فرانك –او-گری متصرف خطوطی پیچ در پیچ و در هم تنیده ای است كه به زیبایی احجام و را در هم می آمیزد . تصویری از اندیشه های خود را مبهم بر جای می گذارد و شیوه و قراتی جدید از چگونگی اضهار و بیان داشتن اندیشه های را ارائه می نماید .
و اما در مقابل فرانك گری كانادایی دنیل لیبسكیند هلندی مقیم ایالت متحد قرار دارد .
او نیز متصرف خطوطی در هم پیچیده اما شكسته است كه این بار او احجام را بدون قاعده و به دور از تصور ذهن آدمیان در هم می آمیزد و تصویری جاه طلبانه و قدرت طلبانه از اندیشه های خود بر جای میگذارد و شیوه و قرائتی جدید از چگونگی اظهار و بیان داشتن اندیشه های جاه طلبانه خود را ارائه می نماید .
و اما دنیل لبسكیند او ابتدا در اسرائیل در دانشگاه امركایی - Cultural Foundation Scholarship -آن شهر . به تخصیل موسیقی می پر داخت و بعد از فارغ اتحصیلی خود او به نیویورك رفتو در روزنامه نیو یورك تایمز به عنوان هنر شناس مشغول به كار شد . و بعد از مدتی او موسیقی را رها كرد و به دنبال معماری رفت تا اینكه او در سال 1970توانست از:
- Cooper Union for the Advancement of Science and Art
در شهر نیو یورك فارغ التحصیل شود و دو سال بعد او توانست مدرك به اصطلاح فوق خود را از - Essex University- در رشته تاریخ و تئوری معماری در یافت نماید .
و اما آغاز شهرت دنیل لیبسكیند كجا بود ؟
او توانست در سال 1989 در مسابقه ای كه برای موزه یهود در برلین آلمان تدارك دیده بودند برنده شود اما این مسابقه جنجالی و بعد از ساخت. آن موزه یهودی جنجالی در برلین فقط یك نفر می توانست جاه طلبنه برنده مسابقه طراحی آن باشد او كسی نبود جز دنیل لیبسكیند كه حالا دیگر او را همگان به عنوان شخصی امریكایی می شناختندش او به دلیل رابطه صمیمی كه با لابی های صهیونیستی داشت توانست مرد طلایی این مسابقه باشد و بعد از این ما جرا بود كه دنیل لیبسكین جاه طلب-( صد رحمت به جاه طلبی های زا ها حدید )- به واسطه لابی های صهیو نیستی توانست پله های پیشرفت را دو تا یكی یا بعضا چهارتا یكی طی كند . و اما این موزه جنجالی كه نام آن موزه یهود است و انتظار می رود كه در این موزه آثار یهو دیان دیده شوند ولی از بی شمار یهودی تبار غیر صهیو نیست در عر صه علم و دانش و هنر در آن چندان اثری نیست . و این موزه به طور رسمی در سپتامبر سال 2001 باز گشایی شد در مراسمی بسیار اكسپنسیو(گران قیمت) در شهر برلین . !!!؟؟؟؟
و اما نگاهی به ساختمان هاییی كه دنیل لیبسكیند در راس انها بوده :
1- The city museum of
2- The Felix Nussbaum Haus, opened in July 1998.
3-. The
4- Atelier Weil, a private atelier/gallery, opened in
5- The Graduate Student Centre at the
6- The Danish Jewish Museum opened in
7- an office tower for the Hyundai Development Corporation, opened in
8- Memoria e Luce, a 9/11 memorial in
9- Maurice Wohl Convention Centre, Bar Ilan University, Tel Aviv,
و اما نگاهی به معماری جنون آمیزی كه فرانك گری و دنیل لیبسكیند چشمان ما را با ان بهت زده می كنند :
عكس های زیر از موزه گونگهایم در بیلبا و -اسپا نیا است:كار فرانك گری دوست داشتنی


عكس های زیر از موزه یهود در برلین - آلمان است:كار دنیل لیبسكیند


واما خالی از لطف نیست كه بدانیم دنیل لیبسكیند توانست موقعیت فرانك گری را برای همیشه در دانشگاه تورنتو از او بگیرد . و همچنین او توانسته جای لویس كان را هم در دانشگاه یل - Yale University- از او بگیرد و بر مسند قدرت تكیه بزند .
اما او نا كام از جایزه 10 مرد طلایی معمار ایالات متحده است .جایزه ای كه بزرگانی چون: لوكوربوزیه- میس وندورهه- فرانك لوید رایت- سیزر پیل دوست داشتنی- فرانك گری و ... توانسته اند آن را دریافت كنند
پس باید به مستر لیبسكیند برای یك عمر جاه طلبی خسته نباشید گفت.
حالا از این حال و هوا بیا ییم بیرون
راستی هیچ فكر كرده اید كه اگر گری یا لیبسكیند در ایران معماری می خواند ند هیچ گاه نمی توانستند دانشكده معماری را تمام كنند . چون مجبور بودند با این وضع فكر كردنشان دائم تمام طرح هایشان( درس طرح منظورمان است) را بیفتند. البته من در دانشگاه شما مطمئن نیستم ولی در دانشگاهی كه من تحصیل می كنم حاظرم قسم بخورم كه حتما می افتادند با این طرز فكر استاد هایی یا بهتر بگوییم مدرس هایی كه خود را ته عالم معماری و خط و خطوط می دانند و ....