™::معماری وشهرسازی::

خانه سازان بی خانه

شنبه 18 اسفند 1386 02:03 قبل از ظهر نویسنده: محمدحامد موسوی
طبقه بندی:دعوتنامه،

حاشیه های معماری این بار; برای نصیر زرین پناه

خانه سازان بی خانه

خوب زمان زیادی بود که ننوشته بودم فضای وبلاگستان در زمستانی فرو رفته که جنب و جوش امروزینش با جنب و جوشی که پارسال این موقع در آن بود قابل مقایسه نیست این جنب و جوش وجود ندارد من که نه همه این موضوع را کماکان قبول دارند فضای خزان زده و سرد کوچه باغهای وبلاگستان معماری دیگر به مانند سابق نیست می دانید چرا ؟

چون این کوچه زنده است و من زندگی را در بهار تابستان و خزان و زمستان می بینم . دوران قهرمانان بی خزان زمان زیادی است که گذشته و درست نیست که به فضای وبلاگستان معماری اتهاماتی بی پایه و اساس نسبت دهیم .

داشتم با خود فکر می کردم که در دنیای واقعی معماران خانه ندارند از بی خانمانی می روند به خانه هنرمندان و جلساتشان را آنجا برگذار میکنند آخر یکی نیست که بگوید به این جماعتی که مهندس معمار می گویید و تازه آنها عضو سازمان نظام مهندسی هم هستند پس دیگر چرا هنر مند می گویید شاید از این باب که جهان سوم مدام در پی تکوین قهرمان می باشد شاید این جماعت همان قهرمانان بی چون چرایی هستند که هم مهندس و اند و هم هنرمند . نه خیر آنقدر هایی که فکر میکنید آنان قهرمان نیستند آنان نه جایی درست در خانه هنرمندان دارند و نه جایی درست در خانه مهندسان .جالبتر اینکه یکی از قدرمی ترین مدارس معماری ایران مدرسه معماری دانشکده هنرهای زیبا مدرک مهندسی به فارغ التحصیلانش می دهد . آخر اگر قرار است دانشکده هنرهای زیبا مدرک مهندسی بدهد پس این وسط دانشکده فنی چه کار است ؟

این رشته سر درار دارد ....

می بینید ; پارادوکس را

پس با من موافقید که از روی ناچاری و بی خانمانی است که جلسات معماری در خانه هنرمندان برگزار می شود حرفه معماری حرفه ای تعریف ناشده درایران است اما این سر در گمی در دنیای واقعی نیست بلکه خواسته یا نا خواسته به دنیایی مجازی هم می آید مشکل آنجاست که ما برای تئوریزه کردن دنیای مجازی قواعد مجازی را نادیده می گیریم مشکل اصلی من با تئوری ها و مانیفستهای محمدرضا شیرازی همین وجه موضوع است دنیای مجازی تئوریهایش با دنیای واقعی فرق میکند اجازه بدهید توضیح بدهم .

نصیر جان تو یک پارادکسی میدانی چرا چون در زیر نوشته هایت می نویسی

:- sunday, March 08, 2008 – و من برزگترین پارادکس ممکن را ارائه میدهم چون در زیر نوشته هایم

می نویسم : روز شنبه ۱۸ اسفند86-

تو روز و ماه را اشاره می کنی و من هم همین طور اما این یکی از پارادکسهایی است که ما از ناچاری مجبور به پذیرفتن تئوریهایی که در واقعیت مصداق پیدامی کنند می شویم مگر نت خورشید دارد و یا ایکه مگر نت اصولا کروی است که حرکت وضعی داشته باشد و موجب تغییر فصل شود روز و شب داشته باشیم نت مدام در حال حرکت است اما ذات حرکتش بیشتر بر پایه spot یا به قول معماران دیجیتالی

vertex ها است . پس بیین این یکی از خنده آور ترین تئوریهایی است که چون فکری در این حیطه نداریم ناچاریم آن را پذیریم . همان قراردادهایی که در واقعیت پذیرفته ایم با این که این قراردادها و این تئورها در دنیای مجازی کاملا مضحک اند .

باید به منشا hyper space مراجعه کنیم باید به تفکرات زیل دلوز نگاهی بیندازیم .دلوز را مروری کنیم تا شاید قرارداهای مضحک این چنین را نداشته باشیم . حتی دیدی من هم دچار یک پارادکس (مقایسه پاراگراف اولم با پاراگراف اخیر)

من از پارادکس هیچ ترسی ندارم خود به آن در نوشته ام اشاره میکنم پیش از این که شما به آن اشاره کنید می دانید چرا چون من هم در پی تکوین دکترینی بودم برای حرفهایم که واضح شد دکترین فضای خزان زده وبلاگستان معماری در پاراگراف اول کاملا متناقض است .

چون من با قواعد دنیای واقعی به دنیای مجازی آمدم .همان طور که محمد رضا شیرازی با قواعد دنیای واقعی به دنیای مجازی می آید .

اما ضیافتهای معمارانه

من با این ضیافتها مشکل ندارم اما به این روال را نمی توانم بپذیرم چون تا به امروز تمام شرکت کنندگان این ضیافتها آنهایی هستند که وبلاگ دارند پس خوانندگان '' طرح نوشته" چه ؟ انها که وبلاگ ندارند آنها هیچگاه در این ضیافتها شرکت نمی توانند بکنند آیا عقلانی است که بگوییم برو وبلاگ برای خودت درست کن .خوب شاید بگویی راه حل فروم است خوب سوال اینجاست که گیریم فرومی هم درست کردیم تا همه بتوانند در این ضیافتها شرکت کنند که البته این الگویی است به مراتب درست تر از الگویی فعلی اما آینده این فروم این مجمع چه می شود ؟این فروم را هر یک ماه یکبار درش را باز کنیم و برویم آنجا باهم مباحثه کنیم ؟

آیا منطقی است ؟ ایده علیرضا تغابنی مبنی بر انتشار یک نشریه الکترونیکی البته از نوع آزادش بدون دخل تصرف در نوشته ها ایده بدی نیست اما این نشریه که حتی می تواند توسط گردانندگان فروم هم انتشار پیدا کند ماهیتش چگونه است ؟ اصلا این ضیافتها تا کی می خواهد ادامه پیداکند فکر نمی کنید در صورت ادامه کمی قضیه دچار سستی شود ؟

در هر صورت نظر من لزوم شکل گیری یک پایگاه است یک پایگاهی که بتواند در کنار انتشار مطالب ضیافتها و حتی اداره فروم چه به لحاظ مالی و فنی و صد البته به تولید محتوا در وب نیز بپردازد . تا شاید معماران مجازا صاحب خانه ای برای گفتگوهایشان شوند .

به امید روزی که معماران هم در دنیای واقعی و هم مجازی صاحب خانه ای برای ضیافتهایشان شوند .

ارسال به