تبلیغات 
تبلیغات
به مناسبت گرامیداشت روز معمار
1-نظریه های معماری و شاخه های معماری مدرن(دكتر ایرانی صفت)
2-عكاسی معماری ( كامران عدل)
3-معماری و نظریه های معاصر ( دكتر ساسان سواد كوهی)
دکتر ایرج اعتصام – دریافت
رزومه
-دکتر محمدرضا
بمانیان- دریافت
رزومه
-دکتر فرح خبیب-
دیافت
رزومه
دوره دهم معماری معاصر ایران با موضوع «طراحی معماری معاصر ایران» بر اساس الگوهای معماری ایران در اردیبهشت ماه برگزار خواهد شد و بدین وسیله دعوت میشود که در روز افتتاحیه کارگاه مصادف با هفته معمار، روز سهشنبه اول اردیبهشت 1388 در اتاق کنفرانس خانه هنرمندان شرکت فرمایید.
کارگاه معماری معاصر ایران در مسیر شناخت معماری ایران از سال 1379 فعالیتهای خود را در قالب کارگاههای آموزشی و پژوهش آغاز کرده است. هدف این کارگاه، آموزش و پژوهش در مسیر دستیابی نظری و عملی به معماری معاصر ایران است؛ آن معماری که همزمان سه ویژگی «معماری بودن» «معاصر بودن» و «ایرانی بودن» را دارا باشد.
کارگاه معماری معاصر ایران بر «آگاهی» به عنوان اصلیترین پایه دستیابی به «معماری معاصر ایران» تأکید دارد. آگاهی از منظر گروه کارگاه معماری معاصر ایران، مجموعه دانش سرزمینی، تاریخی و فرهنگی و دانش جهانی و معاصر مرتبط با معماری را در بر میگیرد و از این رو، شناخت معماری تاریخی ایران (معماری پیش از سال 1300) به عنوان یکی از سرمایههای کسب آگاهی مورد توجه ویژه میباشد.
در راستای تحقق این هدف، از سال 1379 تاکنون، 9 دوره کارگاه آموزشی برگزار شده است. در سه دوره اول کارگاهها شناخت معماری ایران با تکیه بر بناها و شهرهای کشور ارائه شد و در سه دوره دوم برای تعریف و تحقق معماری معاصر ایران کوشش گردید و سه دوره اخیر نسبت معماری مدرن با معماری ایران و شناخت معماری ایران در چارچوب فرهنگ ایران (در مقایسه با موسیقی ایران) محتوای کارگاهها را تشکیل دادهاند. علاوه بر این 9 دوره که به صورت کارگاههای دوماهه و هشت جلسهای در تهران برگزار گردیده، کارگاههای یکروزه نیز در سایر شهرها همچون کاشان، تبریز، شیراز و اصفهان برگزار شده است.
مشهد اردیبهشت88
مکان :بلوار امام خمینی -ساختمان صبا -سالن همایشهای صدا سیمای خراسان رضوی
زمان 3 اردیبهشت - ساعت 16-21
آدرس دبیرخانه مرکزی:مشهد -قاسم آباد - بلوار امامیه -خیابان استاد یوسفی -دانشگاه آزاد اسلامی مشهد-دانشکده هنرو معماری ساختمان شماره دو
در محل امروزی تئاتر شهر ، در گذشته «کافه شهرداری» قرار داشت که یکی از مهم ترین تفرج گاه های مردم تهران به شمار می رفت . در این محل عصرهای پنج شنبه و جمعه سیرک بازان و معرکه گیران جمع می شدند و تهرانی ها اوقات فراغت خود را در این محل سپری می کردند. کافه شهرداری اواخر دهه سی تا اوایل دهه چهل یکی از مهم ترین پاتوق های روشنفکرانی چون فروغ فرخزاد و جلال آل احمد بود . در ابتدای دهه ۴۰ گروه کارگاه نمایشی به فکر افتاد تا برای تهران یک سالن آمفی تئاتر دست و پا کند ، شهبانو فرح دیبا که دانشجوی معماری بود به عنوان سرمایه گذار اعلام آمادگی کرد .با سرمایه گذاری فرح ، کلنگ تئاتر شهر در سال ۱۳۴۶، در محل کافه شهرداری به زمین زده و طراحی این ساختمان به عهده امیر علی سردار افخمی یکی از نام آورترین معماران آن دوره سپرده شد . سردار افخمی از شاگردان استاد «هوشنگ سیحون» بود. سیحون و افخمی، از بنیان گذاران جریان معماری پیشروی ایران بوده اند. مجموعه تئاتر شهر از ۵ تالار تشکیل شده . تالار های این مجموعه عبارتند از : تالار اصلی، تالار کوچک، تالار قشقایی، تالار سایه و تالار چهارسو . سالن اصلی که در طبقه همکف این ساختمان قرار دارد، به عنوان اولین و مهم ترین سالن به منظور اجرای نمایش هایی با پرسوناژهای متعدد در دو طبقه طراحی شده و گنجایش آن ۵۷۹ نفر است.
این سالن دارای تمامی تجهیزات لازم برای یک سالن تئاتر شامل : صحنه گردان الکتریکی، آسانسور دکور، سیستم آویزهای بالا رونده برای دکور، دهانه متحرک صحنه، پرده و امکانات سینمایی و دستگاه های کنترل کننده است . ورودی سالن نمایش نیز دارای دو درب با پوشش آکوستیک است تا از ورود صدای سالن انتظار به سالن نمایش جلوگیری کند. علاوه بر تالارهای نمایش ذکر شده ، این مجموعه دارای سالن انتظار و قسمت های پذیرایی ، کافه تریا ، بوفه ، کتابخانه ، مرکز اسناد ، کتابفروشی و بخش های اداری است. علاوه بر فضاهای سرپوشیده، محوطه باز اطراف بنا در مجاورت خیابان پهلوی ، پارک دانشجو و خیابان شاهرضا نیز بخشی از مجموعه تئاتر شهر محسوب می شوند . دور این ساختمان مدور ، ستون های قرینه به سبک ستون های تخت جمشید طراحی شده است که باعث می شود ساختمان شباهت زیادی با خیمه داشته باشد. بالای ساختمان گنبد نیم مدوری طراحی شده است که یادآور «برج طغرل و معماری دوره ایلخانیان است . شاید مهم ترین ویژگی تئاتر شهر در پلان دایره ای شکل آن باشد. این پلان ترکیبی از معماری یونان و روم قدیم و بناهای مربوط به نمایش ، مانند پانئوم و کلوزیوم است . اینگونه پلان ها در زمان ناصرالدین شاه وارد معماری ایران شده است. پس از سفر ناصرالدین شاه به فرانسه و انگلیس و دیدن سالن های نمایش و اپرای این شهرها، شاه دستور ساخت تکیه دولت را به شکل دایره ای، مانند سالن اپرای پاریس می دهد.
استفاده از آجر، در نما و ترکیب آن با کاشی فیروزه ای و سبز و همچنین بکار گیری عناصر تزیینی آجری، باعث ایجاد حس نزدیکی و آشنایی با بنای تئاتر شهر شده است. در ساختمان آن، ترکیبی جالب از کاشی و آجر به کار رفته است. ترکیب کاشی به شکل انتزاعی و استفاده از آجر برجسته که در دوره های مختلف تاریخی به ویژه در دوره ایلخانیان وجود داشته، در این مجموعه بکار رفته است.
در واقع فضاهای داخلی این بنا با پیچ و خم های حاصل از پیروی طرح از هندسه غالب، حالت رمز و راز گونه به خود گرفته و گویی فرد را در هزار توی خود اسیر کرده، آن چنان که ویژگی هنر است.
ساختمان تئاتر شهر در روز هفتم بهمن ۱۳۵۱ در حضور محمدرضا پهلوی و شهبانو فرح دیبا با روی صحنه رفتن تئاتر باغ آلبالو به کارگردانی آربی آوانیسان و با بازی داریوش فرهنگ ، سوسن تسلیمی ، مهدی هاشمی ، فهیمه راستکار و پرویز پورحسینی به عنوان مدرن ترین سالن تئاتر تهران افتتاح شد . در آغاز فعالیت، توسط سازمان جشن هنر شیراز اداره می شد که بعدها این وظیفه به رادیو و تلویزیون واگذار شد. در حال حاضر سرپرستی این سالن به عهده وزرات بی کفایت ارشاد میباشد و طرح احداث تونل زیر گذر مترو صدمات شدیدی به پایه های پی این ساختمان با شکوه که در زمره آثار ملی ایران ثبت شده وارد کرده است بطوریکه کارشناسان گزارش میدهند هر آن امکان فرو ریختن ناگهانی کل این بنا به دلیل مدور بودن میرود.
منبع
